Roland’s TR-1000 Rhythm Creator بهترین درام ماشین است

خیلی طول کشید، اما رولند سرانجام تسلیم شد و به مردم آنچه را که می خواستند داد: یک جانشین آنالوگ مناسب برای ماشین درام نمادین TR-808. صدای 808، به‌ویژه درام ضربه‌ای، چنان عمیقاً در DNA موسیقی مدرن ریشه دوانده است که تلاش برای کاهش تأثیر آن به یک عبارت یا فهرستی از هنرمندان، بی‌خدمت است. (توجه: همه آهنگ‌های پیوند شده لزوماً از ۸۰۸ واقعی استفاده نمی‌کنند، اما حداقل شامل نمونه‌هایی یا تقریبی از صداهای آن هستند.)

اما، به روش معمولی رولاند، این شرکت این کار را نمی کند منصفانه برخی از مدارهای آنالوگ نمادین را بازسازی کنید. خیر، TR-1000 شبیه سازی دیجیتالی دیگر ماشین های درام کلاسیک رولند را نیز دارد. دارای سنتز FM، نمونه‌های PCM و نمونه‌بر داخلی با قابلیت حلقه‌گذاری و برش. ناگفته نماند ده ها افکت، قابلیت لایه بندی صداها و یک ترتیب سنج مدرن با احتمال، اتوماسیون و زمان بندی میکرو. به طور خلاصه، اگر یک ویژگی وجود دارد که دوست دارید یک ماشین درام داشته باشد، احتمالاً TR-1000 آن را پوشش داده است. اما این بدان معناست که TR-1000 یک قطعه تجهیزات ترسناک با قیمت به همان اندازه ترسناک 2699.99 دلار است.

فقط نگاه کردن به آن می تواند کمی دلهره آور باشد. رولاند گاهی اوقات به سمت طراحی های پر زرق و برق یا اسباب بازی مانند گرایش داشته است که به درستی از او انتقاد شده است. حالا ممکن است شرکت بیش از حد اصلاح کرده باشد. سینت سایزرهای اخیر Gaia 2 و SH-4d سودمند و تقریبا خسته کننده هستند. TR-1000 این روند را ادامه می دهد، اما جاذبه ای دارد که آن دو ابزار ندارند. دستگاه درام پرچمدار رولاند به معنای تجارت است و عالی به نظر می رسد.

طرح خاکستری و سیاه به آن حالتی صنعتی و تقریباً وحشیانه می دهد. 16 کلید با صدای رضایت بخش در امتداد پایین برای ترتیب سنج گام، لغزنده های محکم برای هر یک از 10 کانال صوتی آن، به علاوه دکمه ها و دستگیره های فراوان وجود دارد. رولاند شنید که شما کنترل های عملی بیشتری می خواهید و تصمیم گرفت به شما بدهد همه کنترل های عملی

نتیجه این است که شما می توانید کارهای زیادی را در TR-1000 با کمترین تغییر در منو انجام دهید. اگر تا به حال از ترتیب سنج گام استفاده کرده اید، باید بتوانید بلافاصله یک ریتم ساده را اجرا کنید. دستگیره‌های اختصاصی برای لحن و پوسیدگی وجود دارد، بنابراین می‌توانید به راحتی آن ضربه پهپاد مدرن و فوق‌عمیق 808 را دریافت کنید. در حالی که برچسب روی دستگیره های دیگر عمومی است (CTRL 1، CTRL 2، CTRL 3)، صفحه نمایش در بالا سمت راست آنچه را که آنها کنترل می کنند نشان می دهد.

حالا این بدان معنا نیست که وجود دارد خیر منوی شیرجه در اینجا؛ بالاخره این ماشین رولند است. اما این شرکت با رابط کاربری خود در سال های اخیر راه زیادی را پیموده است. مشکل این است که رولند هنوز به اجبار خود برای گنجاندن هر ویژگی ممکن در هر دستگاه دست نیافته است. آیا داشتن قابلیت برش نمونه و نمونه برداری مجدد در TR-1000 خوب است؟ مطمئنا اما استفاده از آنها همیشه شهودی نیست، و طراحی برای کاوش در مهارت‌های ایجاد مجدد یک حلقه ایده‌آل نیست. TR-1000 برای نمونه برداری تک شات و ضربات درام فوق العاده است. اما برخی از ویژگی‌های پیشرفته‌تر احساس می‌کنند که در پشت ترکیب دکمه‌های پیچیده و منوهای دست و پا گیر پنهان شده‌اند. نتیجه این است که من به ندرت از عملکردهای حلقه یا برش استفاده کردم و در عوض با TR-1000 به عنوان یک درام ماشین سنتی تر رفتار کردم.

از این منظر، TR-1000 یک موفقیت غیرقابل انکار است، هرچند بسیار گران است. البته ویژگی اصلی 16 مدار درام آنالوگ است که صداهای نمادین TR-808 و TR-909 را بازسازی می کنند. در اینجا دلایل ولخرجی در TR-1000 آورده شده است. اگر مشکلی ندارید که یک بازی آنالوگ معتبر جعبه 808 داشته باشید، پول خود را در جای دیگری خرج کنید. فکس‌های دیجیتال بی‌شماری از جمله گزینه‌های مقرون‌به‌صرفه مانند رولند T-8 و بسته‌های نمونه رایگان بیش‌تر از آنچه که بتوانم بشمارم وجود دارد. اما برای کسانی که هوس چیز واقعی هستند، این همان چیزی است که منتظرش بودید.

اگر دوست دارید کلاسیک کلاسیک هیپ هاپ، هاوس یا تکنو بسازید، این پالتی است که می خواهید با آن نقاشی کنید. اما من صداهای 808 یا 909 را یکپارچهسازی با سیستمعامل نمی نامم. آنها بی زمان هستند. و TR-1000 با قرار دادن آنها در زمینه یک ترتیب سنج مدرن، در کنار صداهای دیجیتالی تهاجمی تر، به اثبات این نکته کمک می کند.

فیلتر آنالوگ و کنترلر کمک می کند تا همه این صداهای نامتجانس را در کنار هم قرار دهند و در عین حال کیفیت مدارهای درام آنالوگ را برجسته می کنند. پوسیدگی را با یک ضربه 808 افزایش دهید و موتور را با حدود 75 درصد روشن کنید – این صدای خدایان است. این نقطه ای است که باس شروع به عبور از قلمرو فاز می کند و آنقدر ضربه می زند که سینه شما را به لرزه در می آورد. وقتی دلم می خواست بازی کنم دوباره و دوباره به این صدای خاص برمی گشتم.

رولند می توانست به سادگی صداهای OG 808 و 909 را تکرار کند و آن را یک روز صدا کند. اما علاوه بر تایم‌های کلاسیک، کنترل‌های گسترده‌ای وجود دارد که گزینه‌های مجسمه‌سازی صدا بسیار بیشتری نسبت به ماشین‌های اصلی موجود در اختیار شما قرار می‌دهد. این شامل تنظیم کیک درام 808 می شود تا بتوانید آن را به صورت بیس بنوازید، که آشکارا در موسیقی مدرن محبوب است اما معمولاً به سمپلر یا سینت سایزر نیاز دارد.

TR-1000 همچنین یک تبلیغ بزرگ برای شبیه سازی های دیجیتال این شرکت است. اگر شبیه سازی رفتار مدار آنالوگ (ACB) یک درام ضربه 808 را در کنار آنالوگ واقعی روی TR-1000 قرار دهید، تشخیص تفاوت به سختی انجام می شود – بسیار ظریف است. من دوست دارم فکر کنم در مورد این چیزها گوش نسبتاً باهوشی دارم، اما وقتی سعی کردم حدس بزنم کدام یک در یک تست چشایی کور است، به سختی از شانس خالص بهتر بودم.

همچنین صداهای مورد علاقه من رولاند را در مدل های ACB پیدا خواهید کرد. در حالی که من جذابیت 808 و 909 را درک می‌کنم، اما همیشه به سمت صداهای لو-فای TR-606 و CR-78 کشیده شده‌ام. حالا، اگر رولاند بخواهد یک نسخه آنالوگ واقعی از آن را به من بدهد آن ها صدا، من با کمال میل تمام پول خود را به طرف آنها می اندازم.

علیرغم تمام صداهای اضافی و ویژگی‌های پیشرفته‌ای که TR-1000 ارائه می‌دهد، معمولاً خودم را با تغییرات جزئی از همان پالت صدا شروع می‌کنم: یک ضربه آنالوگ 808، یک تله، یک کلاهک و کف زدن، یک تله آنالوگ 909 و یک ضربه دیجیتال 808 که روی آنالوگ پوشانده شده است. سپس پنج آهنگ دیگر را با صداهای کوبه‌ای دیجیتالی پر می‌کردم که در آن لحظه توجه من را به خود جلب می‌کرد.

به دلیل ویژگی‌های عجیب و غریب ترتیب‌دهنده TR، اغلب متوجه می‌شوم که با الگوهای کوتاه‌تر و ساده‌تر نیز کار می‌کنم. TR-100 به جای داشتن یک دنباله طولانی 64 یا 128 گامی، اساساً دارای یک ترتیب سنج 16 مرحله ای است، با هشت تغییر که سپس می توانید تغییر دهید، به علاوه چهار نسخه “پرکننده” از هر تغییر. بنابراین به جای اینکه چیزها را به عنوان یک حلقه هشت میله ای طولانی در نظر بگیرم، روی حلقه های دو یا حتی یک میله ای کار می کنم، اما سپس یک دسته از تغییرات جزئی برای جابجایی ایجاد می کنم.

این گردش کار در واقع من را به ایجاد آهنگ‌های درام متنوع‌تر سوق داد، و تعداد زیادی از کنترل‌های مفید باعث شد که برای یک بار هم که شده با یک دستگاه درام به‌عنوان یک ابزار عملکردی رفتار کنم، نه پس‌زمینه‌ای برای تنظیم و فراموش کردن آن برای بازی.

ابزار بازی مورد علاقه من به راحتی اسلایدر Morph است که قطعاً از crossfader در Elektron’s Octatrack الهام گرفته شده است. این به شما امکان می دهد دو مجموعه مختلف از پارامترها را برای همه صداهای خود تنظیم کنید و سپس آنها را کاملاً ترکیب کنید. من اغلب از آن برای جابه‌جایی بین یک نسخه اولیه از یک الگو و نسخه‌ای با موتور در حال کار استفاده می‌کردم، پوسیدگی ضربه افزایش می‌یابد، و تله‌ها برای ضربه‌های شدیدتر تنظیم می‌شوند.

یکی دیگر از ویژگی های متمرکز بر عملکرد که من بارها و بارها به آن بازگشتم، حلقه مرحله بود. برخی از ماشین های درام به شما امکان می دهند قسمت خاصی از یک الگو را تکرار کنید (به عنوان مثال، نیمه اول یک اندازه گیری یا یک مرحله واحد) تا در حال پر کردن و ایجاد انباشتگی باشد. اما Roland تنها شرکتی است که من می شناسم که به شما اجازه می دهد مراحلی را که می خواهید در هر ترکیبی که می خواهید تکرار کنید. آیا می خواهید مراحل یک، پنج و نه را برای ایجاد یک حلقه پر که از تقلب جلوگیری می کند، تکرار کنید؟ به سادگی آن مراحل را تا زمانی که می خواهید نگه دارید. این باعث می‌شود که پخش یک فرآیند فعال باشد، نه اینکه فقط چیزی را که برنامه‌ریزی می‌کنید و گهگاه فعال می‌کنید. این ویژگی کمیاب رولند است که ای کاش شرکت‌های دیگر آشکارا آن را می‌دزدیدند.

من از وقتم با TR-1000 کاملاً لذت بردم. این سرگرم کننده تر از آن چیزی است که من در مدت طولانی با دستگاه درام داشته ام. اما من همچنین احساس می کنم که در ماه های اخیر به سختی سطح را خراشیده ام. حلقه‌ها، کشش زمان، و برش‌ها چیزهایی هستند که من به ندرت آنها را اذیت می‌کنم. همین امر در مورد موتور مصنوعی آنالوگ مجازی نیز صدق می کند، تا حد زیادی به این دلیل که برنامه نویسی پاساژهای ملودیک یک PITA بزرگ است. خروجی های جداگانه ای برای هر آهنگ وجود دارد که در یک محیط حرفه ای تر بسیار بزرگ است، اما در دفتر/استودیو زیر شیروانی خود، من فقط با خروجی اصلی زحمت می کشیدم. من همچنین هرگز حالت آهنگ را لمس نکردم. (منصفانه بگویم، من هرگز حالت آهنگ را روی هیچ یک از رایانه هایم پخش نمی کنم.)

اتفاقات زیادی در TR-1000 وجود دارد که بسیار زیاد است. رولند واقعاً ماشین درام نهایی را ساخت، اما گاهی اوقات ممکن است بیش از حد به نظر برسد و من ترجیح دادم به اصول اولیه پایبند باشم. هیچ مشکلی ذاتاً در آن وجود ندارد. شما باید از ابزاری استفاده کنید که به نظر شما طبیعی ترین باشد. اما اگر قرار نیست از TR-1000 تا حد توان خود استفاده کنید، قیمت 2699.99 دلاری احتمالاً یک معامله شکن است.

عکاسی از ترنس اوبراین/The Verge